~Vooroordelen en borderline~

"De borderliner:"

BL-er, BPS, bordaa. Ofterwel. Borderline persoonlijkheidsstoornis. 

Oftewel, een beetje idioot.

Wat fijn dat iedereen een mening over je heeft. Nog voordat ze je kennen. Dan weten ze eigenlijk al precies te vertellen hoe je bent. Mijn persoonlijkheid zal dan wel gestoord zijn. Ik ben gek en vreselijk zielig! Daarnaast kan ik niet voor mezelf zorgen en maak ik overal een potje van. Toch?

De wereld van de vooroordelen: 

"Je bent zeker overgevoelig?" Nee

"Wil je zelfmoord plegen?" My gawd nee!
"Echt niet?" Nee

"Weet je het zeker?" Helemaal!
"Oké, maar gebruik je dan medicijnen?" Nee

"En snij je ook in jezelf?" Nee

"Kun je wel sociale contacten onderhouden?" Ja hoor gaat prima

"Wie doet eigenlijk je financiën?" Nou.. gewoon.. ik zelf

"Je hebt zeker woedeaanvallen." Nee, maar ik ben net als elk mens echt wel een boos of verdrietig

"Ben je dan verslaafd aan iets?" Nee

"Ook niet aan drank?" Ook niet

"Je bent zeker niet te vertrouwen." Oh? Ik zet me dagelijks in voor het welzijn en welbevinden van mijn medemens, en mag dag en nacht gebeld worden mocht mijn hulp moeten worden ingeschakeld. Ook heb ik nog nooit wat gestolen.

"Hoe kun jij eigenlijk een vriend hebben?" Rust en regelmaat

"Ben je niet snel jaloers?" Nee

"Je kunt zeker niet zo goed leren?" Ik was altijd het stuudje van de klas. HAVO gehaald met 2 vingers in de neus, en ook mijn HBO opleiding gehad.

"Maar wat is er dan mis met je? Ik merk niks aan je." Dat klopt. Ik merk het ook nauwelijks. En toch heb ik de diagnose.

"Wat zou iemand aan je kunnen merken?"

Ik ben een beetje druk. Dat is niks nieuws en zit ook in mijn karakter. 

Verder merk jij er eigenlijk niks van.

"Wat merk je er dan zelf van?"

Als ik me ergens op stort, dan steek ik heel mijn hart er in. Dat vraagt veel energie. In de avond, of na mijn werk ben ik dus moe, moeier, moeist! Dan dien ik even een half uurtje met rust gelaten worden. Ik kan slecht tegen getetter direct na mijn werk.

Ik kan ook ontzettend enthousiast worden ergens over. Met nieuwe liedjes gaat dat zo: "play it till you hate it." En dat kan wel eens gezien worden (vooral door vriend lief) als zwaar aanwezig. Maar dan vind ik iets dus echt verschrikkelijk leuk of interessant. Haha.

Ik moet mezelf af en toe corrigeren. Zonder grenzen, ben ik impulsief. Maar ik kan heel goed mijn eigen grenzen stellen. Discipline.

Ik voel soms emoties anders dan anderen. Ik merk pas als ik rode wangen krijg dat ik moe ben, als ik ga tintelen dat ik boos ben, als ik ga huilen dat ik verdrietig ben. Bij mij komt de lichamelijke reactie eerst. En dan pas merk ik dat er iets is. Ook kan ik soms slecht verwoorden of ik boos ben, verdrietig ben, of bang ben. Want het voelt soms allemaal hetzelfde. Is dit een probleem? Nee. Ik ben niet overgevoelig of ongevoelig. Als andersgevoelig een woord was, dan was ik dat.

Verlatingsangst. Ik vraag me vaak af of mijn vriend nog wel thuis komt, nadat hij heeft gewerkt. Niet omdat ik hem niet vertrouw. Maar omdat ik bang ben dat er iets gebeurd onderweg of op het werk. Ik ben bang om zomaar mensen kwijt te raken. Hetzelfde geldt voor mijn paardenvriend. Daar ben ik ook overbezorgd om. Ik word echt heel kwaad als er iets met hem gebeurd. Beide heeft naast borderline wel een verklaring, maar ik denk dat de borderline dit probleem versterkt. Ik dit vet een probleem? Nee eigenlijk ook niet. Ik bel mijn vriend niet plat om te zien hoe laat hij thuis komt. We sturen elkaar een berichtje als we naar huis gaan. Uit onszelf eigenlijk al. En pas als mijn vriend er drie uur over doet om thuis te komen, ga ik me zorgen maken.

Ik ben bang dat ik dingen niet goed doe. Alles moet perfect. 100 % perfect. Ik begin liever ergens niet aan, als ik weet dat ik het niet af krijg, of niet perfect kan doen.

Ik kan me moeilijk concentreren. Mijn gedachten gaan soms alle kanten op. Als er 10 mensen met elkaar een gesprek hebben, en er praten er een paar door elkaar, weet ik niet meer welk gesprek ik aan het volgen was, of met wie ik aan het praten was. En dat is in sommige gevallen een beetje awkward. En omdat ik het dan niet meer snap, heb ik af en toe weinig geduld. Of mensen denken dat ik doof ben omdat ik niet reageer. Hihi maar mijn gehoor is prima.

Ik onderneem veel activiteiten om te voorkomen dat ik mezelf leeg voel. Sinds ik een paard heb, is dat lege gevoel voor een heel groot deel weg. En soms accepteer ik het maar gewoon dat ik me even leeg voel. Werken, slapen, morgen is het weer over.

Zwart/wit denken doe ik nog heel af en toe. Ik ben tegenwoordig wat meer genuanceerd. Maar ik zeg het wel direct als iets me dwars zit. En dat komt dan nog heel af en toe even bot over. Ik hou niet van achterbaksheid. En als me iets niet zint, dan kom je dat binnen nu en 2 dagen wel te weten. Vroeger had ik daar wat meer moeite mee, dan gooide ik er weer zomaar wat uit. Nu draai ik me even om, loop weg, en kom er later op de dag weer op terug. 

Drama kan ik slecht tegen. Van die goede tijden, slechte tijden momenten. Vriendinnen die met elkaar praten over wat hun vriend nu weer heeft uitgespookt. Of aan welke vriendin ze eigenlijk een hekel hebben. Als er iets is, moet je het gewoon zeggen. En niet allemaal aan mij gaan vertellen. Daar heb ik zeer weinig aan.

Borderline is voor mij geen excuus om mijn leven tot een puinzooi te maken. Natuurlijk is het moeilijk om de stempel borderliner te krijgen. Ja, af en toe zal ik misschien even wat harder moeten vechten dan een ander. Maar ik kan mezelf vrij goed onder mijn kont schoppen en pak alle uitdagingen aan. 

Ik heb een vaste relatie, een vaste baan, een huis gekocht en schatten van vrienden en familie. 

Daarnaast is mijn leven echt heel erg leuk. Ook met borderline.