Hi everyone,
Some good news today! Had the last appointment with the ergotherapist for now.
I had to make a bed. But I do that all the time at my work, and I had a good day. So that was not really a problem.
After that we talked for a while. About what the next step is for me. The physiotherapist already told me she wanted to go through with me. The ergotherapist also told me she was not done with the treatment yet. So there will be a high chance for me to continue with the team. Yay!
I am making big steps, especially with the ergotherapist. I don't want to give that up. But I have to wait until the 1st of april until I know if I continue for sure.
Last thing on the list is an appointment with the social worker tomorrow. I am verry curious!
Ciao
Nena
Hoi allemaal,
Een beetje goed nieuws op de vroege ochtend. Laatste gesprek met de ergo gehad gister.
Ik moest een bed opmaken. Maar dat doe ik de hele dag op mijn werk, dus dat is niet zo'n probleem. En ik had een goede dag. Dus dan red ik vrijwel alles alleen.
Daarna hebben we nog een tijdje gepraat. Over wat nu de volgende stap is. De fysio heeft al aangegeven verder met me te willen gaan. Ook de ergotherapeut is nog niet klaar met me. Dus het is heel waarschijnlijk dat de revalidatie voort gaat zetten. Yay!! Maar nog niet al te overtuigend hoera roepen, want 1 april weet ik het pas zeker.
Laatste puntje op de agenda, morgen een gesprek met maatschappelijk werk. Ben benieuwd.
Liefs
Neen
dinsdag 25 maart 2014
donderdag 20 maart 2014
Rehabilitation pt. 6
Heyoo,
Yesterday was my last time with the physiotherapist! Well, at least for now. But let's start at the beginning of the day.
I received a letter that I had to see the pyshologist. She's part of the scanning team and sees if I need help with anything. So I went to the hospital. Very nervous off course, I hate these psychologist things. Talking about how everything makes me feel. Not really my thing to tell that to strangers. But hey it needed to be done. So I said some things and some I kept for myself. But both of the ladies who were asking me questions agreed with me that I didn't need psychological help. Yay!
Next was the condition test at the physiotherapist. I've hadn't rode a bike for, I think, 3 years! And now I had to do it. Had no idea how to hold the handlebars. It hurted pretty bad. Also, my right leg was killing me. I didn't do very good, but not that bad either. It's a little less than average. I was already totally done for when I left the physiotherapist. But I had to keep myself going, because I had to see the ergotherapist next.
She asked me to set the table. So she could see me doing things I find hard. I could barely stand om my right leg, so I looked like a moron doing it =__="
I grab things with my wrists instead of my fingers, well, I already knew that. But she had to see me do it. Very oncomfortable. Needed to be done though.
So, I sill have one appointment with the ergotherapist for next week, and another with a social worker. And then I'm done with the observation period. The physiotherapist already told me she would like to do the treatment with me. And I think the ergotherapist will also say that the way I spend my energy might need a little more work. So I think it will turn out positive. But I'll just do these few more appointments and then wait until april 1st.
Ciao <3
Neen
Heey hey,
Gister voor het laatst fysiotherapie gehad, of tenminste, voor nu. Maar eerst maar eens aan het begin van de dag beginnen.
Ik kreeg een brief van het ziekenhuis dat ik een bezoekje moest brengen aan de psycholoog. Ook onderdeel van de observatieperiode. Dus ging ik naar het ziekenhuis. En had ik het best even zwaar. Ik haat het om overal maar over te moeten praten. Helemaal tegen mensen die ik niet ken. Die vraag: en hoe voelde je je erbij, daar walg ik van. Nee, niet echt mijn ding. Maar het moest gebeuren. Gelukkig waren beide dames die me ondervraagde het met me eens. Ik heb geen psychologische begeleiding nodig. Yay!
Volgende punt op de agenda was de conditietest. Helaas dit keer wel fietsen beschikbaar. Dus ik had geen keus. Ik heb al zo'n beetje 3 jaar niet op een fiets gezeten. Dus het was echt weer even wennen. Ik weet ook meteen weer waarom ik dat nooit deed. Mijn polsen vonden die handvatten niet echt geweldig. Mijn rechter been was het er ook totaal niet mee eens. Mijn conditie is niet heel goed, ook niet perse heel slecht. Maar wel even minder dan gemiddeld. Wel verwacht, maar toch, ik heb altijd zo'n goede conditie gehad. Ik haalde 10-en op school met gym. Ik was er echt toen al helemaal klaar mee, maar toen moest ik nog een bezoekje brengen aan de ergotherapeut.
Die vroeg me vervolgens de tafel te dekken. Zodat ze kon zien hoe ik dingen deed. Ik kon amper meer op mijn rechter been staan, dus ik zal er uit hebben gezien als een idioot =__="
Ik pak dingen met mijn polsen in plaats van met mijn vingers. Dat was bekend. Maar dat heeft ze nu ook even kunnen zien. Ik probeer mijn vingers met bijna alles te ontlasten.
Ik heb nu nog 1 afspraak staan bij de ergotherapeut en 1 bij de maatschappelijk werker. En daarna ben ik klaar met de observatieperiode. De fysiotherapeut heeft al aangegeven dat zij het wel ziet zitten om de behandelperiode te starten. En ik denk zomaar dat de ergotherapeut van dezelfde mening is, zodat ik mijn energie uitgave wat beter leer verdelen. Na de afspraken, krijg ik op 1 april de uitslag. Spannend!!
Ciao
Neen
Yesterday was my last time with the physiotherapist! Well, at least for now. But let's start at the beginning of the day.
I received a letter that I had to see the pyshologist. She's part of the scanning team and sees if I need help with anything. So I went to the hospital. Very nervous off course, I hate these psychologist things. Talking about how everything makes me feel. Not really my thing to tell that to strangers. But hey it needed to be done. So I said some things and some I kept for myself. But both of the ladies who were asking me questions agreed with me that I didn't need psychological help. Yay!
Next was the condition test at the physiotherapist. I've hadn't rode a bike for, I think, 3 years! And now I had to do it. Had no idea how to hold the handlebars. It hurted pretty bad. Also, my right leg was killing me. I didn't do very good, but not that bad either. It's a little less than average. I was already totally done for when I left the physiotherapist. But I had to keep myself going, because I had to see the ergotherapist next.
She asked me to set the table. So she could see me doing things I find hard. I could barely stand om my right leg, so I looked like a moron doing it =__="
I grab things with my wrists instead of my fingers, well, I already knew that. But she had to see me do it. Very oncomfortable. Needed to be done though.
So, I sill have one appointment with the ergotherapist for next week, and another with a social worker. And then I'm done with the observation period. The physiotherapist already told me she would like to do the treatment with me. And I think the ergotherapist will also say that the way I spend my energy might need a little more work. So I think it will turn out positive. But I'll just do these few more appointments and then wait until april 1st.
Ciao <3
Neen
Heey hey,
Gister voor het laatst fysiotherapie gehad, of tenminste, voor nu. Maar eerst maar eens aan het begin van de dag beginnen.
Ik kreeg een brief van het ziekenhuis dat ik een bezoekje moest brengen aan de psycholoog. Ook onderdeel van de observatieperiode. Dus ging ik naar het ziekenhuis. En had ik het best even zwaar. Ik haat het om overal maar over te moeten praten. Helemaal tegen mensen die ik niet ken. Die vraag: en hoe voelde je je erbij, daar walg ik van. Nee, niet echt mijn ding. Maar het moest gebeuren. Gelukkig waren beide dames die me ondervraagde het met me eens. Ik heb geen psychologische begeleiding nodig. Yay!
Volgende punt op de agenda was de conditietest. Helaas dit keer wel fietsen beschikbaar. Dus ik had geen keus. Ik heb al zo'n beetje 3 jaar niet op een fiets gezeten. Dus het was echt weer even wennen. Ik weet ook meteen weer waarom ik dat nooit deed. Mijn polsen vonden die handvatten niet echt geweldig. Mijn rechter been was het er ook totaal niet mee eens. Mijn conditie is niet heel goed, ook niet perse heel slecht. Maar wel even minder dan gemiddeld. Wel verwacht, maar toch, ik heb altijd zo'n goede conditie gehad. Ik haalde 10-en op school met gym. Ik was er echt toen al helemaal klaar mee, maar toen moest ik nog een bezoekje brengen aan de ergotherapeut.
Die vroeg me vervolgens de tafel te dekken. Zodat ze kon zien hoe ik dingen deed. Ik kon amper meer op mijn rechter been staan, dus ik zal er uit hebben gezien als een idioot =__="
Ik pak dingen met mijn polsen in plaats van met mijn vingers. Dat was bekend. Maar dat heeft ze nu ook even kunnen zien. Ik probeer mijn vingers met bijna alles te ontlasten.
Ik heb nu nog 1 afspraak staan bij de ergotherapeut en 1 bij de maatschappelijk werker. En daarna ben ik klaar met de observatieperiode. De fysiotherapeut heeft al aangegeven dat zij het wel ziet zitten om de behandelperiode te starten. En ik denk zomaar dat de ergotherapeut van dezelfde mening is, zodat ik mijn energie uitgave wat beter leer verdelen. Na de afspraken, krijg ik op 1 april de uitslag. Spannend!!
Ciao
Neen
maandag 17 maart 2014
Rehabilitation pt 5
Hi guys,
What a confronting day today @ the hospital.
It was like baby invasion day or something. Babies everywhere =__="
I was going to do an body condition test with the physiotherapist today, but lucky for me all the bikes were taken. YEAH!
So instead of a condition test she was going to measure the strength of my arms. Well, that turned out better than I expected. From the 5 points I could get, I got 4,5. At least in my upper and lower arms I did. The strength in my fingers is gone. I am not even kidding. It's has totally disapeared. From the 70 pounds a normal person can pinch, I can only pinch 5 pounds with my right hand and 4 with my left hand. My thumbs work as they should though. So now I finally have the prove that I'm not a crybaby, but that it just really doesn't function the way it should. And the stretching muscles in my fingers are even worse. Like only 2 pounds or something. That will also be the reason why I can't stretch my fingers. Gravity 1, Nena 0. We have a winner.
That sucks so bad, it isn't even funny anymore.
The ergotherapist was her kind usual self. I really like her ^^
We looked through my homework. And talked it through. Conclusion: I can't plan. But I am trying. I tried to rest a little during the day. There was this one time when I fell asleep before I had to work. That's a little too much rest, she told me. I don't have to sleep. I should just rest. But I was freaking tired of all the other things I did that day, so I couldn't help myself. We were giving scores to all the activities I have done over the week. What was the most heavy? What were my relax moments? There really are days when I do at least 4 heavy activities, while there are other days I do none of that. I didn't notice that before. How come? Well, have you ever had to write down everything you do in one day? I just do so many things, I don't even think about what I do, I just do it.
On the days I didn't have to write down what I did, I didn't take my rest. I told her honestly. Because I didn't feel like it. And because nobody was going to notice if I didn't, because I didn't have to write it down. She asked me: is that behaviour helping you? Answer is no off course..
So.. my homework continues, writing down everything I do, just to make sure I take enough rest. This homework thing actually works you know..
Ciao
Nena
Hey heey!
Wat een confronterende dag in het ziekenhuis.
Ten eerste was het echt baby take-over dag ofzo in het ziekenhuis. Echt overal baby's.
Ik had eigenlijk vandaag de conditie test moeten doen bij de fysio. Maar gelukkig waren alle fietsen bezet, en konden we hem uitstellen. Hah! Baas!
Dus in plaats van een conditie test, deden we een krachtmeting van mijn armen. Dat viel op zich niet tegen. Van de 5 punten, haalde ik er 4,5. Nouja, in mijn boven en onder armen dan. Mijn vingers hebben we apart getest. Van de 70 pond die een normaal persoon van mijn leeftijd kan knijpen, kneep ik maar liefst 5 hele ponden met rechts, en 4 met links. De kracht in mijn vingers is bijna volledig weg. Niet verbazend dat ik altijd alles laat vallen he? Nu heb ik wel eindelijk het bewijs dat ik dus echt geen aansteller ben. Het staat op papier... Zwaartekracht 1, Nena 0. We hebben een winnaar, en ik ben het niet.
Zwaar klote, niet eens meer grappig... Zwaar gehumeurd op naar de ergo.
Die gelukkig wel haar lieve zelf was. Ze is echt onwijs aardig en helpt me fantastisch ^^
We bekeken mijn huiswerk uitgebreid. Conclusie: ik kan niet plannen. Ik probeer regelmatig rustmomenten in te lassen. Maar dat gaat bijna niet, tot op het moment dat ik in slaap val. Maar midden op de dag slapen, is dan weer niet de bedoeling. Maarja, vaak ben ik dan al zo verschrikkelijk moe, dat ik het ook niet meer kan helpen.
We hebben scores gegeven aan de activiteiten die ik die week heb gedaan. Was het zwaar of licht? Of was het ontspannen? Er zijn serieus dagen dat ik minstens 4 zware activiteiten op een dag doe, denk aan paarden, werken, behang van de muur trekken, en boodschappen doen. En er zijn dagen dat ik alleen maar lichte activiteiten doe. Er zit totaal geen balans in. Iedereen die regelmatig mijn facebook in de gaten houdt, roept nu heel hard DUH!!! Maar ik heb dit zelf geen moment door gehad. Ik denk niet na voordat ik dingen doe, ik doe ze gewoon.
Dan komt er nog bij dat ik op de dagen dat ik niet hoef bij te houden wat ik doe, mijn rust niet neem. Dan kan niemand me controleren. Maarja, vroeg de ergo, helpt dat me? Het antwoord is natuurlijk nee. Dus, dan maar de rest van de week ook bijhouden wat ik doe, want anders komt er niets van rusten. Want dan krijg ik op mn harses van de ergo :P
Het huiswerk werkt wel.
Ciao
Neen
What a confronting day today @ the hospital.
It was like baby invasion day or something. Babies everywhere =__="
I was going to do an body condition test with the physiotherapist today, but lucky for me all the bikes were taken. YEAH!
So instead of a condition test she was going to measure the strength of my arms. Well, that turned out better than I expected. From the 5 points I could get, I got 4,5. At least in my upper and lower arms I did. The strength in my fingers is gone. I am not even kidding. It's has totally disapeared. From the 70 pounds a normal person can pinch, I can only pinch 5 pounds with my right hand and 4 with my left hand. My thumbs work as they should though. So now I finally have the prove that I'm not a crybaby, but that it just really doesn't function the way it should. And the stretching muscles in my fingers are even worse. Like only 2 pounds or something. That will also be the reason why I can't stretch my fingers. Gravity 1, Nena 0. We have a winner.
That sucks so bad, it isn't even funny anymore.
The ergotherapist was her kind usual self. I really like her ^^
We looked through my homework. And talked it through. Conclusion: I can't plan. But I am trying. I tried to rest a little during the day. There was this one time when I fell asleep before I had to work. That's a little too much rest, she told me. I don't have to sleep. I should just rest. But I was freaking tired of all the other things I did that day, so I couldn't help myself. We were giving scores to all the activities I have done over the week. What was the most heavy? What were my relax moments? There really are days when I do at least 4 heavy activities, while there are other days I do none of that. I didn't notice that before. How come? Well, have you ever had to write down everything you do in one day? I just do so many things, I don't even think about what I do, I just do it.
On the days I didn't have to write down what I did, I didn't take my rest. I told her honestly. Because I didn't feel like it. And because nobody was going to notice if I didn't, because I didn't have to write it down. She asked me: is that behaviour helping you? Answer is no off course..
So.. my homework continues, writing down everything I do, just to make sure I take enough rest. This homework thing actually works you know..
Ciao
Nena
Hey heey!
Wat een confronterende dag in het ziekenhuis.
Ten eerste was het echt baby take-over dag ofzo in het ziekenhuis. Echt overal baby's.
Ik had eigenlijk vandaag de conditie test moeten doen bij de fysio. Maar gelukkig waren alle fietsen bezet, en konden we hem uitstellen. Hah! Baas!
Dus in plaats van een conditie test, deden we een krachtmeting van mijn armen. Dat viel op zich niet tegen. Van de 5 punten, haalde ik er 4,5. Nouja, in mijn boven en onder armen dan. Mijn vingers hebben we apart getest. Van de 70 pond die een normaal persoon van mijn leeftijd kan knijpen, kneep ik maar liefst 5 hele ponden met rechts, en 4 met links. De kracht in mijn vingers is bijna volledig weg. Niet verbazend dat ik altijd alles laat vallen he? Nu heb ik wel eindelijk het bewijs dat ik dus echt geen aansteller ben. Het staat op papier... Zwaartekracht 1, Nena 0. We hebben een winnaar, en ik ben het niet.
Zwaar klote, niet eens meer grappig... Zwaar gehumeurd op naar de ergo.
Die gelukkig wel haar lieve zelf was. Ze is echt onwijs aardig en helpt me fantastisch ^^
We bekeken mijn huiswerk uitgebreid. Conclusie: ik kan niet plannen. Ik probeer regelmatig rustmomenten in te lassen. Maar dat gaat bijna niet, tot op het moment dat ik in slaap val. Maar midden op de dag slapen, is dan weer niet de bedoeling. Maarja, vaak ben ik dan al zo verschrikkelijk moe, dat ik het ook niet meer kan helpen.
We hebben scores gegeven aan de activiteiten die ik die week heb gedaan. Was het zwaar of licht? Of was het ontspannen? Er zijn serieus dagen dat ik minstens 4 zware activiteiten op een dag doe, denk aan paarden, werken, behang van de muur trekken, en boodschappen doen. En er zijn dagen dat ik alleen maar lichte activiteiten doe. Er zit totaal geen balans in. Iedereen die regelmatig mijn facebook in de gaten houdt, roept nu heel hard DUH!!! Maar ik heb dit zelf geen moment door gehad. Ik denk niet na voordat ik dingen doe, ik doe ze gewoon.
Dan komt er nog bij dat ik op de dagen dat ik niet hoef bij te houden wat ik doe, mijn rust niet neem. Dan kan niemand me controleren. Maarja, vroeg de ergo, helpt dat me? Het antwoord is natuurlijk nee. Dus, dan maar de rest van de week ook bijhouden wat ik doe, want anders komt er niets van rusten. Want dan krijg ik op mn harses van de ergo :P
Het huiswerk werkt wel.
Ciao
Neen
woensdag 12 maart 2014
Rehabilitation pt 4
Good afternoon everyone!
It's wednesday, that means hospital day.
So today I visited te physiotherapist first. Who I usually visit last. Since the last time, monday, I have been having pain in my lower back and my left upper leg. That's from the strength test she did with me last monday. The pain will fade in a few days.
I had to do a walking test today. I had to walk a few squares in 6 minutes. And she was going to watch the way I walked and my posture and everything. So I walked like 480 something meters in 6 minutes. And I walked like a duck. I part my feet a little too much, and I take small steps. I also can't stretch my legs when I walk, so I walk with my knees bent. That's what we learned today about my way of walking. My upper body doesn't move at all when I walk. I think that was because of the pain in my lower back. I can keep a constant pace in walking. Wich is good.
Next I had to do a test while walking the stairs. I had to run up and down the stairs for like a minute. I climbed 99 steps. Had a good condition and did everything on my toes XD
Why do I do that? Again, because I can't stretch my legs. I stand on my toes, because it's easier to walk up the stairs on my toes while I have my knees bent. And that also explains the pain in my muscles. I always put presure on the muscles in my legs.
Homework: try to stretch my legs while I stand straight. And try to stretch my legs while walking down the stairs, 2 steps is enough.
For the next half hour I had to see the ergotherapist. That was such a hard conversation! She confronted me with so many things. I had to make a list of the things I do during the day. So I did. We talked that through. She noticed I didn't have any moments of rest during the day. In the afternoon I collapse on the couch. Deadly tired. And in the evening I do stuff, while I am actually too tired to do anything.
She showed me a diagram of the way I burden my body and of the way my body can be burdened without me ending up in pain every morning en evening. I have to learn how to rest in between things that I want to do. I have to relax a little. But I find that very hard. We talked about how I feel useless if I don't do anything. It may be a little hard to imagine, but I truely think I am lazy some days. Because I don't cook, I don't do any householding chores except for the laundry. Yeah yeah I have my work and my horse, my sewing work and the communities I'm in. But still. I have the feeling I don't do a shit. So resting 3 times for half an hour will be really good for my body, and reeaally hard for my mind. But hey, I'll never be sure if things work if I never try them. So I am going to do the best I can doing nothing! 3 times a day T__T It'll be so hard!
I will probably feel like my grandma. But if it will make me feel better... I am going to try this on days I don't work. We have to find a way to make this possible for me at my work, but that's already a step ahead of what I should be thinking about.
I've learned a lot today!
Ciao
Nena
Hoi hoi,
Het is woensdag, dus ziekenhuis dag.
Vandaag had ik mijn eerste afspraak met de fysio, ergo en fysio even omgedraaid vandaag. Sinds maandag, de laatste keer dat ik fysio had, doet mijn onderrug onwijs pijn. Dat straalt uit naar mijn linker been. Dit maar even meteen vertelt. Gaat vanzelf over (heerlijk die mentaliteit :P). Komt waarschijnlijk door de krachtmeting.
Ik moest een wandeltest doen vandaag. 6 minuten rondjes lopen door de zaal. Zij keek ondertussen naar de manier waarop ik loop en mijn houding. Weer vreselijk ongemakkelijk als er iemand zo op je let! Dus, in 6 minuten heb ik 480 nogwat meter gelopen. Ik loop als een eendje, met mijn voeten een beetje te ver uit elkaar. Ik neem kleine stapjes. Ik kan mijn benen niet strekken als ik loop, dus loop ik met mijn knieën gebogen. Ik rol wel mijn voeten goed af. En ik kan goed hetzelfde tempo aanhouden. Dat hebben we maar weer mooi geleerd vandaag. Mijn bovenlichaam bewoog helemaal niet tijdens het lopen. Dat kwam denk ik ook omdat mijn onderrug zo zeer doet.
Daarna moest ik een traploop test doen. In 1 minuut zo veel mogelijk keer de trap op en af. 99 treden gelopen. Mijn conditie was prima. Maar ik deed alles op mijn tenen XD
Waarom ik dat doen? Weer vanwege dezelfde reden, ik kan mijn benen niet strekken. Dus is het makkelijker om mijn knieën te buigen en op mijn tenen de trap af te lopen. Dat verklaart ook wel redelijk waarom ik altijd spierpijn heb in mijn kuiten en mijn onderbenen. Er staat eigenlijk constant druk op.
Huiswerk voor de komende week: benen proberen te strekken als ik recht op sta. En de trap af lopen en dan de laatste 2 treden mijn benen strekken.
Mijn volgende half uur werd in beslag genomen door de ergotherapeut. Die ik echt een onwijze lieverd vind. Maar ze confronteerde me vandaag wel weer even met mezelf. Ik moest een lijst bijhouden van de dingen die ik op 1 dag doe. Dus dat heb ik gedaan. Dat hebben we uitvoerig besproken. Het viel haar op dat er geen één rustmoment in mijn dag zit. Aan het einde van de middag klap ik in elkaar op de bank. Doodelijk vermoeid. En dan moet ik dus de hele avond nog. Terwijl ik dan eigenlijk geen energie meer heb.
Ze haalde een grafiek te voorschijn met verschillende lijntjes. Één van die lijntjes pastte perfect bij de manier waarop ik mijn dag in deel. Heel veel doen, waardoor mijn energielevel onwijs daalt en de pijn toeneemt. En waardoor het ook weer heel lang duurt om op te laden. Terwijl het veel beter zou zijn om tussendoor meer te rusten, zodat mijn lichaam niet zo lang nodig heeft om weer op te laden. Ik moet leren om rustmomenten in te plannen tussen de activiteiten door die ik doe. Ik moet me leren ontspannen. Maar dat vind ik juist zo moeilijk.Ik voel me zo nutteloos als ik niks doe. Een ander mag er dan een hele andere kijk op hebben. Maar ik vind mezelf het grootste deel van de dag lui. Ik kook niet, ik doe geen huishouden, op de was na dan. Ja, ja, ik heb mijn werk en mijn paard, mijn naaiwerkjes en de communities enzo. En alles omtrent Thailand. Maar nog steeds heb ik nooit het gevoel dat ik mezelf nuttig maak. Ik heb nog steeds het idee dat ik nooit een reet uitvoer.
Drie keer per dag een half uur rusten zal onwijs goed zijn voor mijn lichaam. Maar voor mijn geest zo ontzettend zwaar! Maarja, als ik het niet probeer, weet ik nooit of het bevalt. Dus ik ga de komende tijd er mijn best doen om 3 keer per dag een half uur niks te doen! Huilie, moeilijk!!
Ik zal me wel weer voelen als mijn oma. Maar als ik er echt minder pijn door krijg. Eerst maar eens proberen op de dagen dat ik niet aan het werk ben. Want hoe ik zou moeten gaan rusten op mijn werk? Ik weet het niet, maar dan ben ik ook alweer een stapje verder dan gepland. Eerst dit maar eens.
Wens me succes!
Ciao
Neen
It's wednesday, that means hospital day.
So today I visited te physiotherapist first. Who I usually visit last. Since the last time, monday, I have been having pain in my lower back and my left upper leg. That's from the strength test she did with me last monday. The pain will fade in a few days.
I had to do a walking test today. I had to walk a few squares in 6 minutes. And she was going to watch the way I walked and my posture and everything. So I walked like 480 something meters in 6 minutes. And I walked like a duck. I part my feet a little too much, and I take small steps. I also can't stretch my legs when I walk, so I walk with my knees bent. That's what we learned today about my way of walking. My upper body doesn't move at all when I walk. I think that was because of the pain in my lower back. I can keep a constant pace in walking. Wich is good.
Next I had to do a test while walking the stairs. I had to run up and down the stairs for like a minute. I climbed 99 steps. Had a good condition and did everything on my toes XD
Why do I do that? Again, because I can't stretch my legs. I stand on my toes, because it's easier to walk up the stairs on my toes while I have my knees bent. And that also explains the pain in my muscles. I always put presure on the muscles in my legs.
Homework: try to stretch my legs while I stand straight. And try to stretch my legs while walking down the stairs, 2 steps is enough.
For the next half hour I had to see the ergotherapist. That was such a hard conversation! She confronted me with so many things. I had to make a list of the things I do during the day. So I did. We talked that through. She noticed I didn't have any moments of rest during the day. In the afternoon I collapse on the couch. Deadly tired. And in the evening I do stuff, while I am actually too tired to do anything.
She showed me a diagram of the way I burden my body and of the way my body can be burdened without me ending up in pain every morning en evening. I have to learn how to rest in between things that I want to do. I have to relax a little. But I find that very hard. We talked about how I feel useless if I don't do anything. It may be a little hard to imagine, but I truely think I am lazy some days. Because I don't cook, I don't do any householding chores except for the laundry. Yeah yeah I have my work and my horse, my sewing work and the communities I'm in. But still. I have the feeling I don't do a shit. So resting 3 times for half an hour will be really good for my body, and reeaally hard for my mind. But hey, I'll never be sure if things work if I never try them. So I am going to do the best I can doing nothing! 3 times a day T__T It'll be so hard!
I will probably feel like my grandma. But if it will make me feel better... I am going to try this on days I don't work. We have to find a way to make this possible for me at my work, but that's already a step ahead of what I should be thinking about.
I've learned a lot today!
Ciao
Nena
Hoi hoi,
Het is woensdag, dus ziekenhuis dag.
Vandaag had ik mijn eerste afspraak met de fysio, ergo en fysio even omgedraaid vandaag. Sinds maandag, de laatste keer dat ik fysio had, doet mijn onderrug onwijs pijn. Dat straalt uit naar mijn linker been. Dit maar even meteen vertelt. Gaat vanzelf over (heerlijk die mentaliteit :P). Komt waarschijnlijk door de krachtmeting.
Ik moest een wandeltest doen vandaag. 6 minuten rondjes lopen door de zaal. Zij keek ondertussen naar de manier waarop ik loop en mijn houding. Weer vreselijk ongemakkelijk als er iemand zo op je let! Dus, in 6 minuten heb ik 480 nogwat meter gelopen. Ik loop als een eendje, met mijn voeten een beetje te ver uit elkaar. Ik neem kleine stapjes. Ik kan mijn benen niet strekken als ik loop, dus loop ik met mijn knieën gebogen. Ik rol wel mijn voeten goed af. En ik kan goed hetzelfde tempo aanhouden. Dat hebben we maar weer mooi geleerd vandaag. Mijn bovenlichaam bewoog helemaal niet tijdens het lopen. Dat kwam denk ik ook omdat mijn onderrug zo zeer doet.
Daarna moest ik een traploop test doen. In 1 minuut zo veel mogelijk keer de trap op en af. 99 treden gelopen. Mijn conditie was prima. Maar ik deed alles op mijn tenen XD
Waarom ik dat doen? Weer vanwege dezelfde reden, ik kan mijn benen niet strekken. Dus is het makkelijker om mijn knieën te buigen en op mijn tenen de trap af te lopen. Dat verklaart ook wel redelijk waarom ik altijd spierpijn heb in mijn kuiten en mijn onderbenen. Er staat eigenlijk constant druk op.
Huiswerk voor de komende week: benen proberen te strekken als ik recht op sta. En de trap af lopen en dan de laatste 2 treden mijn benen strekken.
Mijn volgende half uur werd in beslag genomen door de ergotherapeut. Die ik echt een onwijze lieverd vind. Maar ze confronteerde me vandaag wel weer even met mezelf. Ik moest een lijst bijhouden van de dingen die ik op 1 dag doe. Dus dat heb ik gedaan. Dat hebben we uitvoerig besproken. Het viel haar op dat er geen één rustmoment in mijn dag zit. Aan het einde van de middag klap ik in elkaar op de bank. Doodelijk vermoeid. En dan moet ik dus de hele avond nog. Terwijl ik dan eigenlijk geen energie meer heb.
Ze haalde een grafiek te voorschijn met verschillende lijntjes. Één van die lijntjes pastte perfect bij de manier waarop ik mijn dag in deel. Heel veel doen, waardoor mijn energielevel onwijs daalt en de pijn toeneemt. En waardoor het ook weer heel lang duurt om op te laden. Terwijl het veel beter zou zijn om tussendoor meer te rusten, zodat mijn lichaam niet zo lang nodig heeft om weer op te laden. Ik moet leren om rustmomenten in te plannen tussen de activiteiten door die ik doe. Ik moet me leren ontspannen. Maar dat vind ik juist zo moeilijk.Ik voel me zo nutteloos als ik niks doe. Een ander mag er dan een hele andere kijk op hebben. Maar ik vind mezelf het grootste deel van de dag lui. Ik kook niet, ik doe geen huishouden, op de was na dan. Ja, ja, ik heb mijn werk en mijn paard, mijn naaiwerkjes en de communities enzo. En alles omtrent Thailand. Maar nog steeds heb ik nooit het gevoel dat ik mezelf nuttig maak. Ik heb nog steeds het idee dat ik nooit een reet uitvoer.
Drie keer per dag een half uur rusten zal onwijs goed zijn voor mijn lichaam. Maar voor mijn geest zo ontzettend zwaar! Maarja, als ik het niet probeer, weet ik nooit of het bevalt. Dus ik ga de komende tijd er mijn best doen om 3 keer per dag een half uur niks te doen! Huilie, moeilijk!!
Ik zal me wel weer voelen als mijn oma. Maar als ik er echt minder pijn door krijg. Eerst maar eens proberen op de dagen dat ik niet aan het werk ben. Want hoe ik zou moeten gaan rusten op mijn werk? Ik weet het niet, maar dan ben ik ook alweer een stapje verder dan gepland. Eerst dit maar eens.
Wens me succes!
Ciao
Neen
maandag 10 maart 2014
Rehabilitation pt 3
Hi guys,
Hopen maar dat het werkt!!
(naar beneden scrollen voor Nederlands)
How have you been?
I've been to the hospital for the second time. And I came back very excited! The physiotherapist thinks she can deffinately make the pain in my knees a little less prominent.
But let's start from the beginning.
At first I went to the ergotherapist. She asked me to describe the things I do in one day. I couldn't. I do way to many things in one day. That I know. Maybe it's too much for me. And maybe it's a little more than what others do. But, I have no clue what other people do. Do they really just sit down the whole evening watching tv?! Is that reaaally what I should be doing? OMG that's gonna be hell.
She gave me homework. To describe everything I do in one day, on paper. And I have to do it a few days a week. The paper is going to be full.. I guess...
So next I was going to see the physiotherapist. She observerd my body posture. That was kinda awkward. Because I have trouble standing still. I just can't stand for a long time. I have to move my feet. She noticed a few things. I bent my knees when I stand straight. I can't stretch my legs to the maximum. My body is very stiff. My feet are flat XD
She measured my bodyfat. Wich I didn't want to know. I had to measure my weight. I almost cried. I hate those scales!!
She also measured the strength of my legs. That was actually kinda good. My legs seem to be pretty strong!
My homework for this week will be trying to strech my legs as far as I can. They will probably hurt way more than I'm used to. But my knees are so stiff, because they aren't used to being stretched. When I try to stretch my legs more often, in the future, they are going to hurt a little less. Yay!
I hope this works, I'm gonna do the best I can!
Ciao
Nena
Hey heey,
Hoe gaat het?
Ik ben vandaag voor de tweede keer in het ziekenhuis geweest. En ik ben erg verrast. De fysiotherapeut is er van overtuigd dat ze de pijn in mijn knieën wat minder aanwezig kan laten worden.
Maar laten we bij het begin beginnen.
Ik was bij de ergotherapeut vanmiddag. Die vroeg me om te beschrijven wat ik in het algemeen op een dag uitspook. Aangezien er in mijn dagen nooit genoeg uren zitten, had ik redelijk wat te vertellen. Ik weet dat ik af en toe een beetje te veel doe. Misschien doe ik meer dan dat andere mensen doen, dat weet ik niet. Maar dan vraag ik me toch af, wat doen andere mensen dan? Zijn er serieus mensen die ECHT de hele avond voor de tv hangen? En niets anders doen, gewoon zitten... Krijgen DIE dan geen pijn in hun knieën? Als dat echt is waar ik naar toe moet gaan werken, dan is dat voor mij echt hel op aarde.. Niet echt mijn ding.
MIjn huiswerk: bijhouden wat ik op een dag uitspook. Op papier, met de tijden erbij. Dat worden a4-tjes vol!
Dus, vervolgens ging ik langs bij de fysiotherapeut. Die observeerde hoe mijn houding was. Wat best wel een beetje idioot is als je daar zo staat in je ondergoed. En al helemaal omdat ik nooit stil kan staan. Ik moet altijd wiebelen. Maargoed, dit is wat haar opviel. Ik sta met te ver geboden knieën. Ik kan mijn knieën niet strekken. Mijn lichaam is best wel stijf. En ik heb platvoeten. Yay!
Ze heeft ondertussen ook nog even mijn lichaamsvet gemeten met zo'n gek apparaatje. Heb haar even op het hart gedrukt dat ze het me NIET mocht vertellen wat er uit kwam. Ik moest op de weegschaal. Huilie! Ik haat die dingen. Ik voel me er heel prettig bij als ik niet weet wat ik weeg. Dus heeft ze het me niet verteld. Gelukkig.
Daarna ging ze meten hoeveel kracht ik had in mijn benen. Het verbaasde me dat ze zei dat daar best veel kracht in zaten. Waarschijnlijk van het paardrijden.
Huiswerk voor deze week: proberen mijn benen wat meer te strekken als ik sta. Dat gaat waarschijnlijk wel even meer zeer doen. Grote kans dat ze weer dik en rood en pijnlijk gaan worden. Maar daar moet ik even doorheen. Als mijn knieën weer volledig tot het maximale kunnen strekken, dan gaan ze waarschijnlijk wat minder zeer doen.
Hopen maar dat het werkt!!
Liefs
Neen
woensdag 5 maart 2014
Rehabilitation part 2
Hey guys!
(voor Nederlands even naar beneden scrollen)
So, I've been to the hospital today to do intakes on physiotherapy and occupational therapy. I was so nervous about this!! I've been horrible to myself all day, couldn't sleep, was so afraid about what they were going to ask me. Is what I have enough to continue on rehabilitation, or do they just think I am exagerating everything? Will I give weird answers? Will they think I'm a weirdo, who can do nothing? Omg I was so scared.
I was litteraly shaking when I "walked" through the door. More like crawling through the door, my knees were killing me =__="
Both of the therapists were really kind! I visited the occupational therapist first. She was surprised I was on the waiting list for so long. To be honest, I was surprised as well. Didn't think I could keep it up this long.
The therapist started to ask me questions about my work and the things I do when I have a day off. I told her about the things that cause me trouble, like washing my hair, or driving my car. I also told her I have the urge to do everything at the same time. I wanna do so many things that I can't. Like running, or swimming, or I don't know, play soccer. My working scedule has become a little harder on me. I have to do more shifts in a row then I am used to. Not a good thing, maybe I can arrange something at my work. The therapist asked me if I could do things like householding, vaccum cleaning. Things like that. I am so lucky to have a boyrfiend who does that ^^ Because I really can't do it myself. Hurts to much. We're gonna work on that though.
I told the therapist that my mom always cleans up everything at our horses and that I would like to do that too. We'll see whatever happens.
The physiotherapist was also really kind. She's the kind of person I usually like a lot. One who kicks my ass easily, is not afraid to confront me. She asked me questions that were making me think. In stead of just assuming that what I say is right. She asked me what my goals are for the future. I don't have any, because I don't know if it's possible to get there. I'm not gonna start hoping I will ever run the marathon. If that was possible, maybe I would. I wanna do the max I can I guess.
I told her I would like my body condition a little better. When she asked me why I would want that, I totally didn't know what to say. Why would I want that? To make me feel better? Maybe getting my condition up is gonna hurt me more, would I feel better then? Why does everyone want a good condition? I think doing sports is awesome. I would love to ride a bike again, or to walk or run. I wanna work on something. I want to lose all the energy that is stuck in my body, and when I come home from running I wanna collapse into a deep sleep and wake up the next morning feeling healthy and great and positive. That's what I want. But when I say it like that, it sounds so desperate. It sounds like I think I'm dying.
The weather is so great right now. I would love to go on a walk through the forest. But I'm not gonna do it, because I'm afraid I can't get home because I have too much pain to walk back. I don't do a lot of things, because I'm scared something is going to happen.
Even though I had no idea what to expect, it was a good first impression. Next three weeks will be about tests, tests, tests and tests. And after those weeks they're going to decide if they can give me treatment. I really hope they can. I'm so done with this shit. My body should listen to the things I want to do T__T
Overall, I have a positive feeling about this.
With love,
Nena
Heey heey!!
Ik kom net bij de revalidatiepoli vandaan. Intakes gedaan op gebied van fysiotherapie en ergotherapie. De hele dag zit ik mezelf al op te vreten van de zenuwen. Vreselijk dit. Niet kunnen slapen, shaken als een gek. Echt idioot. Ik heb zo'n hekel aan het ziekenhuis. Niet te omschrijven. Ik was zenuwachtig voor de vragen die ze me zouden gaan stellen. Nemen ze me wel serieus? Vinden ze me geen aansteller? Zeg ik geen rare dingen? Ik ben echt zo'n nerd die op alles per ongeluk verkeerde antwoorden gaat geven. Of mezelf onwijs tegen ga spreken ofzo, dat doe ik echt altijd. En als ik zenuwachtig ben, ben ik ook nog eens onwijs druk. Mensen hebben al snel de neiging om me een idioot te vinden haha.
Ik had al plakhandjes toen ik de deur van het ziekenhuis doorstrompelde. Mijn knieën zijn me vandaag keihard aan het doodmaken.
Nou, de zenuwen waren dus echt totaal voor niks. Want allebei de therapeuten waren hartstikke lief. De ergo was verbaasd dat ik zo lang op de wachtlijst had gestaan. Ik ook, had niet verwacht dat ik het zo lang vol zou houden. Heb haar even uitgelegd dat ik al 3 en een half jaar rond loop met dit, en dat niemand er ooit wat aan kan doen. Dus ik het niet erg vond om een half jaartje te wachten. Als er maar wat wordt gedaan.
De vragen die ze stelde gingen vooral over mijn werk en wat ik naast mijn werk nog doe. Ja, al die dingen moest ik even opnoemen. En wat er niet gaat in het dagelijks leven. Mijn haren wassen, auto rijden, op mn paard stappen, tandenpoetsen. Die dingen. Eigenlijk alles. Ik vertelde haar dat ik altijd alles tegelijk wil doen. Of nou ja tegelijk. Ik wil heel veel doen. Ik kan niet tegen stilzitten. Ik zou graag weer sporten. Ergens in me zit een onuitputbare bron van energie, die mijn lichaam niet lijkt te begrijpen. Er zit geen stop op, maar mijn lichaam kan soms echt niet meer. En dan ga ik me opvreten.
Sinds een week is nu het rooster op mijn werk veranderd. Daar kan mijn lichaam ook maar moeilijk mee om gaan. 3 of 4 dagen achter elkaar werken, is voor mij echt een ramp. De ergotherapeut was dat wel aardig met me eens geloof ik, die vond het knap dat ik het uberhaubt redde om te werken. Jawel hoor, gewoon doorgaan!
We hebben het ook nog even gehad over het huishouden, koken, stofzuigen, schoonmaken. Die dingen die ik haat, maar toch graag zelf wil kunnen. Ik zeg niet dat ik ze perse graag wil doen, maar ik wil wel dat ik het KAN doen, als ik dat wil. Dat is iets waar we sowieso aan gaan werken. Gelukkig heb ik een schat van een vriend die me met alles helpt ^^ Dat scheelt me een heleboel, zodat mijn lichaam af en toe nog eens zin heeft om leuke dingen te doen.
Ik vertelde de ergo dat ik ook een hele lieve mama heb die voor mijn paardje de stallen mest enzo. En dat is heel lief, maar ook dat zou ik gewoon graag zelf doen. We gaan maar eens kijken wat er gebeurd.
De fysiotherapeut was ook erg aardig. Zij is echt het soort mensen wat me helemaal ligt. Iemand die me qua persoonlijkheid makkelijk aan kan en die me kan confronteren. Dat is wel ff zuur als ze van die vragen stelt waarbij je hard moet nadenken, maar dat is wel heel goed voor de bewustwording. Ze neemt niet aan dat wat ik zeg bij voorbaat waar is. En dat is ergens heel oncomfortabel, maar ook wel heel goed. Ze vroeg me waarom ik dit wilde doen en wat ik wilde bereiken. Een antwoord als: beter de dag door kunnen komen, is een beetje te vaag. Maar is wel wat ik bedoeld. Geen pijn hebben, ja dat graag, of er zo mee om leren gaan, dat ik niet helemaal gek van mezelf word. Ook vroeg ze me wat voor doel ik voor ogen had. Toen ik zei dat ik mijn conditie meer op peil wil brengen, vroeg ze me waar ik die conditie voor nodig had. En daar heeft ze een punt, want dat weet ik ook niet. Maar ik vind het gewoon fijn om ergens aan te werken. Ik vind het heerlijk om hard te lopen, of te zwemmen, of te voetballen. De marathon lopen zal er niet meer inzitten neem ik aan. Maar als dat er wel in zou zitten, zou ik het willen doen. Overal altijd het maximale uithalen is wel een beetje mijn ding. Maar voor nu, zou ik het niet weten. Wat wil ik bereiken? Normaal zijn, gewoon net als iedereen. Als ik zin heb om een stukje te rennen, dan wil ik dat kunnen. Hoe lang? Hoe ver? Maakt me niet uit. Net zo ver als tot dat ik zin heb. Maarja, het moet uitgedrukt worden in minuten en kilometers, nee dan weet ik het niet.
Ik zou graag 's avonds voor het eten nog even lekker alle energie uit me willen hardlopen en als ik dan thuis kom, eten, slapen en de volgende morgen wakker worden als in een disney film. Gelukkig, gezond, me heerlijk in mijn lijf voelend.
Het is nu prachtig weer. Sanit en ik willen eigenlijk graag even naar het bos, een stukje lopen. Maar nog voor ik heb bedacht of ik dat leuk vind, geef ik aan dat ik dat niet red. Want als mijn knieën zeer gaan doen, hoe moeten we dan terug? Ik doe veel leuke dingen tegenwoordig maar niet, omdat ik altijd bang ben dat er iets gebeurd.
Ondanks dat ik geen idee had van wat ik kon verwachten, heb ik een goede eerste indruk gekregen. De komende 3 weken gaan ze me vragen stellen, onderzoeken, testen met me doen. Ik kijk er zelfs een beetje naar uit. Het is ook interessant om weer wat van jezelf te weten te komen op deze manier. Na de 3 weken gaat het team beslissen of ze verder met me gaan revalideren, of dat het voor mij ophoud. Ik hoop zo dat ze wat voor me kunnen betekenen, dit is echt mijn laatste redmiddel. Het zou zo prettig zijn als mijn lichaam zou luisteren naar mijn behoeftes.
Ik heb een positief gevoel na vandaag. We gaan er helemaal voor!! Kom maar op met je testen!
Liefs
Neen
Abonneren op:
Reacties (Atom)